twinkLe .. twinkLe .. Little Star *

ทำไม 4 ปี มันเร็วแบบนี้

คิดถึงตอนอยู่ปี1 อยากย้อนเวลา

ไม่อยากเรียนจบ ไม่อยากใช้ชีวิตแบบคนทำงาน

บางทีก็อยากเรียนต่อ บางทีก็ไม่อยาก

แต่พ่อแม่ก็แก่ลงทุกวัน ไม่อยากจะคิด

คิดแล้วท้อ ใช่...ท้อตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม ไม่รู้จะพูดไง ลำบากใจมากๆอ่ะ

ทำไมหลายคนดีใจเหลือเกินที่จะเรียนจบ จบแล้วชีวิตมันจะสบายกว่าตอนเรียนเหรอ

เสียดายเวลา4ปีที่ผ่านมา ใช้ไม่คุ้มเลย

 

ความรู้สึกตอนนี้ อยากร้องไห้อ่ะ ชีวิตเหมือนโดนกดดัน

ไม่มีคนกดดัน แต่สภาพแวดล้อมมันกดดัน

คือ เบื่อ บอกไม่ถูก ไม่เข้าใจตัวเอง

อยากเกิดมารวย แบบไม่ต้องทำไรทั้งชีวิตมีกินมีใช้

แต่อย่าพูดเลย เกิดมาเป็นแบบนี้ ก็ต้องใช้ชีวิตแบบนี้

 

คนอื่นไม่รู้หรอก เพราะเราไม่แสดงให้เห็น

แต่มันคิดตลอดเวลาอ่ะ แล้วไม่ใช่แค่เรื่องนี้

กลัวจะเป็นบ้า คิดแล้วน้ำตาจะไหลทุกที เข้าขั้นบ้ามั้ย หรือจะเป็นโรคซึมเศร้า

รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียว เวลามีปัญหาอะไรก็ต้องเก็บไว้ทุกที ไม่รู้จะบอกใคร และ จะบอกไปทำไม

เวลาจะโทรศัพท์คุยกับเพื่อน ถ้าไม่มีธุระจริงๆ ก็ไม่มีใครคุยกัน เป็นแบบนี้ตลอด

คิดว่ามันไม่เหมือนคนอื่นเค้า ดูแปลกๆดี

ตอนนี้ก็เริ่มคิดบ้างแล้วว่าชีวิตเรามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับใคร ฝากความหวังไว้กับใครไม่ได้

 

รู้ว่าชีวิตเรามันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

แต่ไม่อยากคิดถึงอนาคต คิดแล้ว ไม่เข้าใจตัวเอง สบสน เศร้า

เหมือนหมดกำลังใจ ก็ไม่รู้ สรุปแล้วเราก็ทำตัวเองอีกเช่นเคย ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเราทั้งนั้น

ไม่รู้เมื่อไหร่จะเลิกเป็นแบบนี้

 

1.  Black 2.55 Classic flap หรือ reissue แต่ถ้าเป็น reissue จะดีกว่านะ อิอิ

2.  รองเท้า Louboutin 555+ อยากได้มากกก

3.  ละครเกาหลี แก้เซ็ง

4.  มือถือ อันที่ใช้อยุ่ หลอนมาหลายรอบละ แบตก็โคตรร้อนเลย -*- บอบบางเกินไป

5.  คอนโดไกล้รถไฟฟ้า สะดวกดี ไม่ต้องเผชิญกับปัญหาข้างล่าง

6.  ลูกแมวสีขาว 1 ตัว

7.  ลูกโกลเด้น 1 ตัว

คิดไม่ออก แต่อันแรกเนี่ย อยากได้มากกกกก ค่ะ

 

เห็นด้วยนะกับทฤษฎีของ Maslow ก็เราเป็นแบบนั้นจริงๆอ่ะ

จะคิดยังไงก็คิดเถอะค่ะ แต่อย่าเอาความคิดตัวเองมาตัดสินคนอื่น มันไม่ดี

 

......

 

ที่ผ่านมา ยังมีชีวิตอยู่ดีค่ะ เรียกว่าอยู่ดีกินดีเลยทีเดียว โดยเฉพาะเรื่องกิน เงินหมดเพราะของกินเนี่ยแหละ

 

 

ช่วงที่หายไปเกือบ3เดือน ก็มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ไปทำสีผมมาสีบลอนด์ไฮไลท์สีอะไรไม่รู้ หัวหยิกหยอยแลดูมีสไตล์ 555+ (ไม่มีใครชม เราชมตัวเองได้ค่ะ)

ไม่พอใจเกิดอยากเปลี่ยนเป็นสีดำขึ้นมากระทันหัน

ก็แหมม...เทรนด์เกาหลีมาแรงนี่ เห็นดารานักร้องนางแบบหัวดำเงางามกันเป็นแถว

เลยตัดสินใจไปทำ เผื่อจะขาวผ่องเหมือนเค้าบ้าง(คิดได้ไง)

โอ้ พอทำออกมามันดำจริงๆค่ะ ดำชนิดที่เรีกว่าดำจนเขียว เกิดมาเพิ่งเคยเห็นหัวตัวเองดำได้ขนาดนั้น

รู้สึกไม่เข้ากับตัวเองเท่าไหร่ จะบอกว่าไม่เข้าเลยก็ได้...ก็เราออกจะเหลืองกะเหรี่ยงปานนั้น

จะให้เหมือนเกาหลีได้ไง อีกอาทิตย์กว่าๆเลยไปเปลี่ยนสี ต้องล้างสีออกสถานเดียว พอล้างแล้วแดงเหมือนปีศาจ

ผมเสียระดับสุดยอด ทำสีเป็นสีน้ำตาลประกายเขียวหม่น อ้อ ลืมไป ก่อนหน้านั้นซอยผมออกด้วย

ตอนแรกก็หยิกยาว ชอบทำเป็นกองๆยุ่งๆอ่ะ แต่ตอนนี้ทำไม่ได้ ได้ทรงจุกกุมารอีกตามเคย

พอตอนปล่อยผม เพื่อนชมกันใหญ่ ว่าน่ารักดี เหมือนสก๊อยเลย

 

แหมมม จริงใจเนอะ

 

......

 

 

นอกจากเปลี่ยนทรงผม ก็ไปสอบป.โทที่เกษตรมา

คนเยอะ ข้อสอบ150ข้อ คณิตศาสตร์ก็50ข้อแล้ว ให้3ชั่วโมง

ทำแทบไม่ทัน รับ 14 คน จะรอดมั้ย

 

......

นอกจากนี้มีไรอีก...

 

อ้อ BA ค่ะ เบื่อพวกมันเหลือเกินน

แบบถ้าหน้าตาไม่ไฮโซพอ แต่งตัวไม่ธรรมดาๆ มันจะพูดจา+ทำหน้าทำตา+มองหัวจรดตีน(อันนี้จริงที่สุด)

เรามันก็เป็นแระเภทคนธรรมดานี่แหละค่า หน้าก็บ้านๆ แต่งตัวก็บ้านๆ

พอถาม ก็ถามคำตอบคำ ถามอันไหนปุ๊ป มันก็รีบบอกราคาปั๊บ ประมาณนั้น

โดยเฉพาะ MAC, Bobbi Brown, Anna Sui

ก็ไม่รู้นะ ว่าเครื่องสำอางหนาๆบนหนังหน้าของมันที่ใช้ฟรี ตัวมันเองจะมีปัญญาซื้อรึเปล่า

ที่จริงหาซื้อในเน็ตร้านที่น่าเชื่อถือดีกว่า ถูกกว่าด้วย แต่อยากเห็นของจริงๆไง

เบื่อพวกนี้ ทำยังกะจะกินเราทั้งตัว

 

อ้อ ยังไม่หมด ไปร้านๆนึงเจอพนักงานหน้าตาออกแนวต่างจังหวัดอย่างแรง

เราถามหาของอย่างนึงอยู่ ซึ่งเคยไปดูมาแล้ว และอยู่ในช่วงตัดสินใจ

พอดี หาพี่คนที่เราเคยซื้อกับเค้าไม่เจอ

เลยถามพนักงานคนนั้นไปว่า อยากดูของอันนั้นหน่อย ราคาเท่าไหร่

มันบอก ของแท้นะคะ

คิดในใจ(เออ กูรู้ จะบอกทำ***ไรวะ) แล้วก็ตอบไปว่า "ค่ะ ของแท้ค่ะ"

(ถ้ากูไม่มีปัญญาซื้อของแท้ กูก็ไม่ซื้อของปลอมหรอก

เอาตังค์ไปซื้อของที่มีชื่อเสียงที่อยู่ในระดับราคาเดียวกับของปลอมไม่ดีกว่าเหรอ

ของปลอมก็ใช่ว่าจะถูก)

ตอนหยิบของให้ดู มันทำหน้าทำตาแบบ น้ำหน้าอย่างเราไม่มีปัญญาซื้อหรอก คือทำหน้าหยิ่งๆ ซึ่งเราดูออก

พอดีเห็นพี่คนที่เราเคยถามครั้งก่อนเลยเรียกเค้ามาแทน ทนเห็นหนังหน้าพนักงานหน้าตาต่างจังหวัดอย่างแรงนั่นไม่ได้

สรุป ก็ซื้อไปค่ะ แหมมม...ทำมาเป็นพูด สะใจว่ะ ถึงสีม่วงจะไม่มีก็ตาม ยังไงก็ได้สีแดงแรดมาสมใจ

 

พยายามไม่สนใจ แต่ว่าบางทีมันก็เกินไป

เราทำจริง ไม่ได้อวดเก่ง แต่บางอย่างพนักงานควรมีจิตสำนึก มีservice mind

คนเรามีสิทธิมนุษยชนเท่าเทียมกัน น่าจะสำนึกหน่อยว่ายังไงตัวเองก็เป็นแค่ลูกจ้าง แล้วแค่ลูกจ้างมีอำนาจมาจากไหน

เคยร้องเรียนพนักงานที่เซ็นทรัลมาแล้วครั้งนึง ไม่รู้รับเรื่องแล้วเอาไปตักเตือนรึเปล่า

 

หนักใจ

คนเราเป็นอะไรกันหนักหนา จิตใจมันเป็นอะไรกันไปหมด ต่ำยิ่งกว่าสัตว์เลื้อยคลานอีก

คน มันมีหลายประเภทจริงๆ

คนบางคน ไม่เข้าใจว่าอะไรควรหรือไม่ควรทำ

คนบางคน ไม่รู้ตัวเองว่าทำอะไรลงไป

คนบางคน ไม่มีสามัญสำนึก

คนบางคน ชอบพูดจาสุนัขไม่รับประทานอยู่เรื่อยๆ

แต่เราก็ยังต้องอยู่ร่วมกับคนในสังคมอีกหลายประเภท จะให้มานั่งคิดนอนคิดวิเคราะห์พฤติกรรมมนุษย์นั้น ก็ไม่ไหว

 

เบื่อ กับสิ่งที่เจออยู่เป็นประจำ เช่น "กูเป็นแบบนี้ กูอยากพูดแบบนี้ มันเรื่องของกู กูอยากอวด" ใช่มั๊ย ?

ก็ไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ แต่จะพูดไปทำไม ทุกวัน วันละหลายๆรอบ เรื่องบางเรื่องไม่เห็นจำเป็นต้องพูดเลย

กับคนบางคนที่ไม่รู้จักไม่สนิทยังจะพูด นี่มันอะไรกัน

คนอื่นอาจไม่คิด แต่เราคิด เพราะเราเจอทุกวัน คนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์แบบเราจะหาว่าเรามองโลกในแง่ร้ายจัง มึงคิดผิดแล้วค่ะ

ลองมาเจอแบบนี้สิ อืม จะบอกว่าอย่าไปสนใจ ใครๆมันก็พูดได้ เรารู้ดีว่าต้องคิดยังไง ต้องทำไง แต่ตอนนี้มันเจอหลายๆเรื่องกับคนๆเดียวที่ต้องเจอทุกวัน มันกดดันนะ 

ต้องเจอสิ่งที่น่าเบื่อๆ น่ารำคาญทุกวันแบบนี้ คงเป็นเพราะชาติที่แล้วทำบุญมาน้อย หรือมีศัตรูเยอะมั้ง